از او که رفته نباید رنجشی به دل گرفت.آنکه دوستش داریم هرگونه حقی بر ما دارد..حتی آنکه دیگر دوستمان نداشته باشد!! نمیتوان از او رنجشی به دل گرفت. بلکه باید تنها از خود رنجید که چرا باید آنقدر شایسته ی محبت نباشیم که دوست ما را ترک کند!! و این دردی کشنده است!

پ.ن: همتون میدونین که من عاشق پوریا بودم و هستم و شاید خواهم بود!

پ.ن ۲: من خیلی وقته که ازش گذشتم تا اون خوشبخت شه تا ثابت کنم که عاشقشم

پ.ن۳:من از همینجا بهش میگم عشق من تو هیچ دینی به من نداری این وبلاگ مال تو هست و مال تو میمونه..من حذفش نمیکنم..ولب دیگه آپم نمیکنم..دوستت دارم تا ابد

پ.ن۴: دوستای گلم من میخوام تا چند روز آینده یه وبلاگ جدید بسازم...میام و بهتون آدرس جدیدمو میدم

پ.ن۵:یه تشکر مخصوص از دوتا خواهرای گلم نیوشا و ساقی که این وبلاگ و موندنش تا بحال مدیون همدردیه این دو تا گله!!

پ.ن۶:یه تشکر مخصوصم از تمام دوستای گلم که تو این مدت این وبلاگو تنها نذاشتن